วันนี้อาจจะเกิดอะไรขึ้นกับจิตใจของใครหลายๆ คนที่เคยเข้มแข็งและเบิกบาน
และมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเลยซักนิด...
ถ้าบางคราวชีวิตคนเราจะมีความสุขสดชื่นเหมือนกับอากาศที่แจ่มใสในยามเช้า
หรือจะมีบ้างที่มืดมน และหม่นหมองไร้ซึ่งชีวิตชีวา
เหมือนความมืดครึ้มในช่วงเวลาค่ำคืน
แต่สิ่งเหล่านั้นมันก็ช่วยเติมความหมายของชีวิตคุณให้เต็มขึ้น...ไม่ใช่เหรอคะ?..
...มันจะเป็นเช่นไร...
ถ้าเราพบเพียงความสุขและสมหวัง...แต่ไม่เคยได้ลิ้มรสของความเจ็บปวด
คุณยังจะคงเรียกสิ่งเหล่านั้นว่าเป็นความสุขได้อย่างเต็มปากเต็มคำอยู่หรือเปล่า?..
...แล้วถ้ามองในมุมกลับกัน...
....ชีวิตของใครคนหนึ่งที่มีแต่ความผิดหวังและเศร้าโศกไม่เคยสุขเลยซักครั้ง..
คุณคิดว่าคนคนนั้นจะยังคงคิดว่าสิ่งที่เขากำลังเจออยู่มันเรียกว่าความทุกข์หรือเปล่า?
สิ่งนี้คือธรรมชาติ...และเป็นพื้นฐานของความเป็นคน...
ทั้งจิตใจและอารมณ์ จะมีขึ้นมีลงตามเส้นกราฟของทางเดินชีวิต...
ขอร่วมยินดีกับใครที่กำลังอยู่ในช่วงวิถีแห่งชีวิตที่กำลังมีความสุข
ขอให้พยายามเก็บรักษา และ ยืดระยะเวลาแห่งความสุขนั้นให้ยาวนานที่สุด
เพราะวันหนึ่งถ้าชีวิตของคุณเปลี่ยนแปลงไป...
ความทรงจำในช่วงเวลาที่ดีในชีวิตจะเป็นน้ำหล่อเลี้ยงให้กับคุณได้เป็นอย่างดี
และสำหรับใครบางคนที่กำลังอยู่ในห้วงของความทุกข์ หรือหม่นหมอง...
...คุณจะรังเกียจไหม?....
ถ้าหัวใจที่มันอาจจะไม่เป็นที่ต้องการของคุณซักเท่าไหร่ดวงนึงแถวๆ นี้
จะขอแอบส่ง "พลังเงียบ" แห่งความห่วงใยและห่วงหาอาทร
ที่มันยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลงให้กับคุณ
แต่ถ้าคุณจะมองไม่เห็นมัน...มันก็คงจะมีเหตุผลแค่เพียงข้อเดียว...
...คือคุณไม่ยอมเปิดกำแพงหัวใจรับมันเข้าไป...
...แต่นั่นก็คงไม่ใช่เรื่องหนักหนาหรือสำคัญอะไรเท่าไหร่...
เพราะมันจะยังคงรอเป็นของคุณอยู่ตรงนั้นตลอดไป...
ปล.1 วันนี้จากที่ได้ไปเยี่ยมและพูดคุยกับเพื่อนบ้านหลาย ๆ คน พบว่ามีถึง 8 ใน 10 คน ที่
กำลังอยู่ในช่วงอารมณ์ขาลง ขอเป็นกำลังใจให้สู้ต่อไปนะคะ...
ปล.2คุณอ๋ำ (<--สะกดถูกนะคะ..ทักซะระแวงเลย) หรือ Hope Or Pain เพื่อนเลิฟ (ก็เลิฟ
มาเลยเลิฟตอบไป) นี่อย่ามาทำหัวเราะเยาะกันนะคะ..ที่ หงส์แสนสวยและบอบบางที่มีแต่
ความเศร้าหมองตลอดเวลาอย่างดิฉัน กลับจะมีแรงและอาจหาญไปปลอบใจใครที่กำลัง
เป็นทุกข์...แหม...ก็คนมันใจกว้างและสงสารเพื่อนมนุษย์ด้วยกันนี่นา...หรืออีกนัยนึงคือ
เป็นคนดี น่ารัก อ่อนโยน โอบอ้อม อารีย์ มีน้ำใจ สวยสง่า และรักเด็ก นั่นเอง เข้าใจ มะ
จ๊ะ...(เดี๋ยวพอวันหลังเพื่อนบ้านเค้าหายเศร้าซึมกันแล้ว เราค่อยแทคทีม กระพือปีกไปแซว
ไปกัดๆ จิกๆ เค้า ให้คันๆ เล่น ก็ ยังไม่สายใช่ปะจ๊ะ<---ความคิดชั่วร้ายไม๊คะ)
ปล.3 เฮียจั่น เจ้าคะ..จะหงส์น้อย หรือหงส์ฟ้า ก็สวยเท่ากัน ทั้งนั้นแหล่ะค่ะเฮียเพราะ
คนเดียวกัน...อย่า งง จิ...แล้วที่ถามว่าที่หงส์ไปชมว่าในตัวเฮียมีของแปลกๆ ทั้งนั้น (<---
ย้ำว่าชมนะคะ) แล้วหงส์ อยากจะได้ตรงส่วนไหนของเฮีย เหรอคะ....แหม...ก็ เฮียเล่น
แปลกไปซะทุกส่วนขนาดนั้น..จะไปเจาะจง กันได้ยังไงล่ะคะ...ว่าจะเลือกส่วนไหนดี..ถ้า
เป็นไปได้....ขอไปทั้งตัวและหัวใจเลยได้ม๊า....(<--- เอ้าา ฮิ๊วววว...เขินน จนตัวเป็นสี
เขียวเลยนะคะเฮีย......เอิ๊ก...เอิ๊ก...เอิ๊ก....เฮียนี่ ไม่เรียกว่าแปลกแล้วจะให้ว่ายังไงคะ...)
ปล. 4 คุณสุ (suaiwan) คะ บ้านหงส์ฟ้า ไม่ได้อยู่แถวพัทยาหรอกค่ะ แต่ คุณอ๋ำ น่ะเค้า
want ค่ะ จะให้หงส์ พาเค้าบินไปเที่ยวโฉบวิว ดีๆ แถวพัทยาถิ่นโปรดเค้าน่ะค่ะ (ชอบหนีไป
เที่ยวบ่อยๆ) เพราะจริงๆ แล้วเนี่ย หงส์ฟ้าน่ะ เป็นคนกรุงเทพฯ นะคะ...อยู่เขตฉะเชิงเทรา
น่ะค่ะ...(เอ้า...มีเขตนี้ด้วยรึนี่... ^___^)
ปล. 5 เอ่อ...ไม่มีรัยแล้วล่ะค่ะ แกล้งให้เยอะเล่นเลียนแบบ คุณ ริว (หัวใจเดินทาง) บ้าง
เท่านั้น..เห็นกำลังซึมๆ อยู่...หัวใจแข็งแรง เร็วๆ นะคะ...
ส่วนเพลงนี้...ขอมอบให้ "ใครคนนั้น" ก็แล้วกันนะคะ...เค้าคงรู้ตัว...
อีกคนที่ห่วงใย
อยากเป็นลมพัดอ่อน ให้เธอตอนที่ร้อนใจ พัดพาทุกข์โศกโรคภัย ให้ห่างไกลจากคนนี้ อยากเป็นดังแสงเทียน อยู่ข้างเดียวเธอทุกที่ มืดมนไร้ดาวคืนนี้ ให้มีวันก้าวเดินต่อไป *ให้เธอรู้ว่ามีอีกคนที่ห่วงใย และจะอยู่เฝ้าดูเธอถึงฝัน ให้เธอมั่นใจ และไม่ยอมไหวหวั่น เพราะฉันจะเป็นแรงใจให้เธอ **อยากเป็นดังหมอนอุ่น ให้เธอหนุนยามเหนื่อยนอน ให้เธอฝันดีทุกตอน คอยร้องกล่อมเธอทุกคืน (ให้เธอฝันดีทุกตอน คอยร้องกล่อมเธอทุกคืน)  |
ท้ายนี้ขอแสดงความขอบคุณคุณ ravender สำหรับคำแนะนำ
ในการทำกรอบข้อความสวยๆ ขอบคุณมากค่ะ
ฝันดีนะคะ 
ขอบคุณมากนะครับ
