


หงส์ปีกหัก


บินไปเดียวดายกลางสายลมแปรปรวน
ยินทะเลครวญฟังคล้ายเป็นเพลงเศร้า
ค่ำคืนนี้ฉันเพลีย ฉันเหนื่อย ฉันหนาว อ่อนล้าเหลือเกิน

ไม่เคยมีใครมีรักแท้จริงใจ
จะมองทางใดดูเคว้งคว้างว่างเปล่า
ฝ่าลมฝนลำพังมากี่ร้อนหนาวจนล้าสิ้นแรง 
ไม่อยากเห็นภาพใดแม้แต่ท้องฟ้า
อยากจะพักดวงตาลงชั่วกาล
จะไปซุกตัวนอนซ่อนกายในเงาจันทร์ จะหลับฝันไม่ขอตื่นขึ้นมา 
คงจะมีเพียงลมหายใจรวยริน
เอนกายบนดินยอมรับความแพัพ่าย
ปีกของฉันมันหนักบินต่อไม่ไหว จะขอพักกายชั่วกาล



















เพลงเศร้าจังเลยค่ะ คุณ หงษ์ฟ้า