



ไม่รู้ว่าเป็นวันคืนที่เท่าไหร่...ที่น้ำตามันยังคงไหลไม่มีทีท่าว่าจะหยุด
ทุกๆ ครั้งที่ได้มีเวลาเป็นตัวของตัวเอง
คนเราถ้ารู้จักยอมรับในสถานภาพของตนเองและเก็บหัวใจตัวเองเอาไว้
กดให้มันอยู่แต่เฉพาะในที่ที่มันควรจะอยู่
ไม่โลดแล่นไปตามจังหวะและโอกาสที่ถูกหยิบยื่น..
โดยรู้ทั้งรู้ว่าท้ายที่สุดมันไม่มีทางจะเป็นไปได้
มันก็คงจะไม่เจ็บและบอบช้ำทุกๆ ครั้ง...
จากการที่พบว่าเรื่องราวและสิ่งที่ผ่านมาไม่เคยมีตัวตน
มันเป็นเพียงสิ่งที่คิดและเข้าใจไปเองทั้งหมด...
เมื่อต้องกลับมาเผชิญสู่โลกแห่งความเป็นจริง
แต่จะทำยังไง...ถ้าหัวใจมันยังคงยืนยันและดื้อรั้น
ยังเต็มใจที่จะยอมรับความเจ็บปวดที่จะย้อนกลับมาอีกเป็น 100 เท่า
เพื่อให้ได้มีความสุขแม้เพียงชั่วครู่
กับสิ่งที่เรียกได้ว่าเป็นแค่เพียงความฝัน












คนที่เรารัก.....คือคนที่เราคิดว่าเรารู้จักเขาดี
แต่แท้ที่จริงแล้ว....เรากลับไม่เคยรู้จักเขาเลย
คนที่เรารัก......คือคนที่เราพร้อมจะเป็นผู้ให้
แต่สิ่งที่เราให้ไป.....เขากลับไม่เคยที่จะมองเห็น
คนที่เรารัก........คือคนที่เราอยู่ด้วยเวลามีความสุข
แต่ในเวลาที่เรามีทุกข์.....เรากลับมองหาเขาไม่เจอ
คนที่เรารัก....คือคนที่เราใส่ใจทุกเวลา
แต่ที่แย่กว่าก็คือว่า.....ตลอดมาเขาไม่ได้ "รักเรา"







ปลดปล่อยฉันจากการรอคอยที่ไม่มีที่สิ้นสุด
ดวงดาวล่วงหล่น สายลมพัดผ่าน
ในที่สุดฉันก็ได้กอดเธอไว้ในอ้อมแขน
หัวใจสองดวงเต้นไปด้วยกัน
โปรดเชื่อฉันว่าหัวใจของฉันจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง
รอคอยเป็นเวลาพันปี ฉันสัญญา
แม้ลมจะเหน็บหนาว และขมขื่นเท่าใดฉันก็จะ ไม่ยอมให้เธอจากไป
หลับตาลงและจับมือฉันไว้ให้แน่น
รำลึกถึงความหลังคืนวันที่เรารักกัน เรารักกันมาก
ช่างน่าเสียใจเหลือเกินที่เราไม่ทันได้พูดว่าฉันรักเธอ
ทุกคืนฉันเจ็บปวดใจ ฉันไม่เคยหยุดคิดถึงเธอ
มันชาชินเสียแล้ว กับการที่ต้องอยู่คนเดียวนานแสนนาน
แต่ฉันก็ยังยิ้มได้ เชื่อฉันเถอะ ฉันเลือกที่จะรอคอย
ถึงแม้ว่าจะเจ็บปวด ฉันก็จะไม่ไปไหน
มีแต่ความอบอุ่นจากเธอเท่านั้นที่จะปกป้องฉันจากความหนาวเย็น
ขอให้ความรักกลางใจฉัน เปล่งบานเหมือนดอกไม้บานในใจเราตลอดไป
เราจะสามารถผ่านห่วงเวลาไปได้ ไม่ยอมก้มหัวให้ ไม่ยอมละทิ้งความฝัน
ช่างน่าเสียใจเหลือเกินที่เราไม่ทันได้พูดว่า ฉันรักเธอ
ขอให้ความรักกลางใจฉัน เปล่งบานเหมือนดอกไม้บานในใจเราตลอดไป
เราไม่เคยลืมคำสัญญา
รักแท้ของเราจะติดตามไปตราบห้วงเวลา
เรายังไม่ทันได้พูดว่า "ฉันรักเธอ"
ความรักที่เรามีในจิตใจเป็นแค่เพียงตำนานที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

Endless Love
Ost. The Myth
ไม่งามๆ
พี่ปุ๊ย เนื้อหาก็เศร้า
)
ใครไม่รักเราคงไม่น่าเสียใจน้อยไปกว่าเราไม่รักตัวเองนะ