2006/Feb/27

ไม่รู้ว่าเป็นวันคืนที่เท่าไหร่...ที่น้ำตามันยังคงไหลไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

ทุกๆ ครั้งที่ได้มีเวลาเป็นตัวของตัวเอง

คนเราถ้ารู้จักยอมรับในสถานภาพของตนเองและเก็บหัวใจตัวเองเอาไว้

กดให้มันอยู่แต่เฉพาะในที่ที่มันควรจะอยู่

ไม่โลดแล่นไปตามจังหวะและโอกาสที่ถูกหยิบยื่น..

โดยรู้ทั้งรู้ว่าท้ายที่สุดมันไม่มีทางจะเป็นไปได้

มันก็คงจะไม่เจ็บและบอบช้ำทุกๆ ครั้ง...

จากการที่พบว่าเรื่องราวและสิ่งที่ผ่านมาไม่เคยมีตัวตน

มันเป็นเพียงสิ่งที่คิดและเข้าใจไปเองทั้งหมด...

เมื่อต้องกลับมาเผชิญสู่โลกแห่งความเป็นจริง

แต่จะทำยังไง...ถ้าหัวใจมันยังคงยืนยันและดื้อรั้น

ยังเต็มใจที่จะยอมรับความเจ็บปวดที่จะย้อนกลับมาอีกเป็น 100 เท่า

เพื่อให้ได้มีความสุขแม้เพียงชั่วครู่

กับสิ่งที่เรียกได้ว่าเป็นแค่เพียงความฝัน

คนที่เรารัก.....คือคนที่เราคิดว่าเรารู้จักเขาดี

แต่แท้ที่จริงแล้ว....เรากลับไม่เคยรู้จักเขาเลย

คนที่เรารัก......คือคนที่เราพร้อมจะเป็นผู้ให้

แต่สิ่งที่เราให้ไป.....เขากลับไม่เคยที่จะมองเห็น

คนที่เรารัก........คือคนที่เราอยู่ด้วยเวลามีความสุข

แต่ในเวลาที่เรามีทุกข์.....เรากลับมองหาเขาไม่เจอ

คนที่เรารัก....คือคนที่เราใส่ใจทุกเวลา

แต่ที่แย่กว่าก็คือว่า.....ตลอดมาเขาไม่ได้ "รักเรา"

ปลดปล่อยฉันจากการรอคอยที่ไม่มีที่สิ้นสุด

ดวงดาวล่วงหล่น สายลมพัดผ่าน

ในที่สุดฉันก็ได้กอดเธอไว้ในอ้อมแขน

หัวใจสองดวงเต้นไปด้วยกัน

โปรดเชื่อฉันว่าหัวใจของฉันจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

รอคอยเป็นเวลาพันปี ฉันสัญญา

แม้ลมจะเหน็บหนาว และขมขื่นเท่าใดฉันก็จะ ไม่ยอมให้เธอจากไป

หลับตาลงและจับมือฉันไว้ให้แน่น

รำลึกถึงความหลังคืนวันที่เรารักกัน เรารักกันมาก

ช่างน่าเสียใจเหลือเกินที่เราไม่ทันได้พูดว่าฉันรักเธอ

ทุกคืนฉันเจ็บปวดใจ ฉันไม่เคยหยุดคิดถึงเธอ

มันชาชินเสียแล้ว กับการที่ต้องอยู่คนเดียวนานแสนนาน

แต่ฉันก็ยังยิ้มได้ เชื่อฉันเถอะ ฉันเลือกที่จะรอคอย

ถึงแม้ว่าจะเจ็บปวด ฉันก็จะไม่ไปไหน

มีแต่ความอบอุ่นจากเธอเท่านั้นที่จะปกป้องฉันจากความหนาวเย็น

ขอให้ความรักกลางใจฉัน เปล่งบานเหมือนดอกไม้บานในใจเราตลอดไป

เราจะสามารถผ่านห่วงเวลาไปได้ ไม่ยอมก้มหัวให้ ไม่ยอมละทิ้งความฝัน

ช่างน่าเสียใจเหลือเกินที่เราไม่ทันได้พูดว่า ฉันรักเธอ

ขอให้ความรักกลางใจฉัน เปล่งบานเหมือนดอกไม้บานในใจเราตลอดไป

เราไม่เคยลืมคำสัญญา

รักแท้ของเราจะติดตามไปตราบห้วงเวลา

เรายังไม่ทันได้พูดว่า "ฉันรักเธอ"

ความรักที่เรามีในจิตใจเป็นแค่เพียงตำนานที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

Endless Love
Ost. The Myth


หายไปไหน เจ้าหงส์ฟ้าเอย
คิดถึงก๊า
#56 by จั่นเจา (203.154.154.162) At 2006-03-03 11:56,
คุณ หงษ์ฟ้า คะ ..(พีมายิ้มๆให้แล้วนะคะ..เป็นอย่างไรบ้างคะ..ยังยิ้มๆอยู่หรือเปล่า..)

คิดถึงนะคะ มายิ้มๆให้นะคะ วันนี้วันศุกร์แล้ว

ยังเศร้าๆอยู่หรือเปล่าคะ เป็นห่วงนะคะ ยิ้มๆนะคะ..คุณ หงษ์ฟ้า..พีมายิ้มๆแล้วค่ะ

#55 by ท้องฟ้า At 2006-03-03 08:11,
สู้ๆ ค่ะ พี่หงส์ฟ้า

ได้อ่านทุกถ้อยคำ ทุกประโยคในบลอคหน้านี่แล้ว รู้สึกเหมือนกับว่า...

ภาพเก่าๆ ในความทรงจำเก่าๆ ที่เคยมี มันกับมาโลดแล่น มันหลุดออกมาจากในส่วนลึกของความทรงจำที่ปิดไว้อีกครั้ง แต่จะต่างกันตรงที่ว่า ของน้องนั้น ความเศร้า เสียใจ ไม่มีหลงเหลืออยู่อีกต่อไปแล้ว

ตอนนี้ หลงเหลือเพียงความทรงจำที่ดี สิ่งดีๆ รอยยิ้มระหว่างกัน ในความรู้สึกที่ยังเป็นเพื่อนกัน

ยิ้มได้ในเร็ววันนะคะพี่ น้องเป็นกะละมังใจให้
#54 by ปลายปรากานต์ At 2006-03-02 18:06,

อ่านแล้วเศร้าจังเลย...
เคยรู้สึกแบบนี้เช่นกัน ว่ารู้จักเขาดี
แต่สุดท้ายแล้ว กลับไม่เคยรู้จักเขาเลย

#53 by Minigal At 2006-03-02 18:05,
หวัดดีคร้าบท่านหญิง

คิดถึงนะค้าบ

ไว้จะแวะมาอีกรอบนะฮับ
เพิ่งไปแถ... มาจากสัตหีบอ่ะ

คิดถึงอีกทีนะจ๊ะ
ชื่อเอนทรีเหมือนเพลงของสุดที่รักของผมเลยอ่ะ โฮะ ๆๆ
#52 by Hope Or Pain At 2006-03-02 16:59,
ต้องเข็มแข็งนะครับ ... แล้วทุกอย่างจะดีนะ อาจนาน แต่ ต้องอดทนรอ
#51 by วาซาบิ At 2006-03-02 16:02,
พี่สาวไหนบอกว่าจะไม่ดองบล๊อกอีกยังงัยล่ะคะ ปุ้ยสอบเสร็จแล้วค่ะ ได้พักสักทีนึง เฮ้อ .... คิดถึงจังเลยค่ะ
คุณหงษ์หายไปไหนครับ ... เมื่อวานหายไปไหน รายงานตัวด่วน ...
#49 by * ~ หัวใจเดินทาง ~ * At 2006-03-02 09:06,
อาการที่เรียกว่ารักเขาข้างเดียวนี่มันทรมานเนอะ
#48 by เป้ยเห่ยศักดิ์ At 2006-03-01 18:50,
ก็ว่า เพลงคุ้นๆ

เศร้านะคะ การรอคอยที่ไม่มีวันสิ้นสุด
กับวันหนึ่งที่พบว่า เราไม่มีตัวตน และเขาก็ไม่มีตัวตน
#47 by เหมียวเหมียว At 2006-03-01 13:38,
ขอบคุณคุณหงษ์มากนะครับเมื่อวานนี้ เลยขออนุญาตยกเครดิตให้คุณหงษ์อยู่ในหน้าแจกBGแล้วนะครับ ขอบคุณจริงๆ นางฟ้ามาโปรด
#46 by ravender At 2006-03-01 11:13,
Many people in your blog...
I think you are my sister and everybody.......If you go back to my blog u can understand me na ka..(From las comment u say don't understand)
#45 by Winnie Girl At 2006-03-01 10:58,
ชีวิตเศร้าของคุณปุ้ยนี่ช่างดึงดูใคนมาอ่านมาเม้นท์จังเลยนะครับ ความรักไม่มีที่สิ้นสุดครับแม้ตายไปแล้วเราก็ยังคงรักได้อยู่ แก็ยังเป็นที่รักของคนที่รักเราด้วย พูดดีไปเราเองก็ยังเศร้าอยู่เลย
#44 by 0.0 At 2006-02-28 22:32,
ทำไมเอ็นทรี่วันนี้โศกสลดได้ใจจังเลยคุณ?

ชีวิตคนเรานี่มันก็แปลกๆเนอะ
คนที่อยากให้เค้ารัก เค้ากลับไม่เคยรักเรา
แต่คนที่ไม่ได้รักเนี่ยทำไมมันเข้ามากันจัง?

#43 by MySouL At 2006-02-28 22:03,
คนที่เรารัก........คือคนที่เราอยู่ด้วยเวลามีความสุข

แต่ในเวลาที่เรามีทุกข์.....เรากลับมองหาเขาไม่เจอ

เขียนได้กินใจเหลือเกิน
แต่อยากให้พี่หงส์มีความสุขจังเลย
เป็นหงส์เศร้าเนี่ย...เดี๋ยวไม่สวยนะ
เอ้า ยิ้มหน่อยเร็ว
#42 by ninetynine-phoenixs At 2006-02-28 21:25,
น้ำตาย่อมมีวันหยุดไหล ถ้าเรารู้จักหาวิธีที่จะหยุด
หุหุหุ จะสอบแร้น.. แต่ก็ไม่ลืมแวะมาเยี่ยมเด้อออออ
"เค้าไม่ได้รักเรา"
คือความเจ็บปวดที่สุดเลย

ประมาณเหมือนว่าเค้ามาหลอกเราอย่างนั้นอ่ะ
#40 by :: Improvised Heart :: At 2006-02-28 16:05,
นั่นแน่พักเที่ยงแล้วเหรอครับ บลอคผมปลอดบุหรี่ครับ
#39 by