







ถึงเจ้าชายที่รักของฉัน...
นานมากเลยทีเดียวที่ฉันไม่ได้เขียนจดหมายถึงเธอ....นับตั้งแต่ที่เราจากกันครั้งนั้น...
แต่ไม่ว่าเธอจะเคยรู้สึกถึงมันหรือไม่...ฉันก็ยังคงส่งความรักและความห่วงใยถึงเธอ
ผ่านละอองดาวที่ปกคลุมฟากฟ้าลงมาอยู่เสมอ...

และในตอนนี้ความรู้สึกทั้งหมดของหัวใจฉัน...มันพร่ำบอกแต่คำว่า "ฉันคิดถึงเธอ"
นี่มันกี่วัน... กี่เดือน.... กี่ปีกันแล้วนะ...ที่เราไม่ได้เจอกัน...
แต่ฉันรู้สึกว่ามันนานจนเกือบชั่วกัลป์เหลือเกิน....
อยากจะไปนั่งอยู่ใกล้ๆ....คอยฟังเรื่องราวและปลอบประโลมเธอเหมือนที่เคย...
อยากจะกอดเธอด้วยสองมือและพูดคำว่า "ไม่เป็นไร"
ให้เธอลืมความทุกข์ทุกๆ อย่างและ รู้แค่เพียงฉันรักเธอ
อยากให้เธอได้ฟังเสียงหัวใจ...ของคนที่ต้องการแค่เธอเท่านั้น....

แต่ในตอนนี้...เราช่างอยู่ห่างกันเสียเหลือเกิน...
และนับวันระยะห่างของความรู้สึกมันก็ยิ่งห่างไกลออกไปมากขึ้นทุกที..ทุกที
ฉันเคยคิดอยู่เสมอ...ว่าฉันคือคนที่เข้าใจเธอมากที่สุด...
แต่มาถึงวันนี้...ฉันกลับไม่แน่ใจเสียแล้ว...
หรือฉันทำอะไรผิดไป...เธอจึงแปลกไปไม่เหมือนเคย...
หรือจะเป็นเพราะฉันเข้าใกล้เธอมากเกินไป...จนเธอรู้สึกสูญเสียความเป็นส่วนตัว...
ถ้าเป็นเช่นนั้น....ฉันก็อยากจะขอโทษ...ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เธอรู้สึกแย่...
แต่มันคงเป็นเพราะฉันเริ่มเกิดความเคยชิน...เคยชินและชอบที่จะอยู่ข้างๆ เธอ...
จึงทำตัวเหมือนกับเอาชีวิตและลมหายใจไปผูกติดกับเธอเลยทำให้เธอรำคาญ
" ฉันขอโทษนะ "
ต่อไปฉันจะระวังตัวให้มากกว่าเดิม...

ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้เธอไม่สบายใจเรื่องอะไร...
แต่ฉันอยากบอกให้เธอรู้ว่า...ความรู้สึกของฉันมันก็ไม่ได้แตกต่างกันกับเธอ...
ทุกครั้งที่เห็นเธอเจ็บมีน้ำตา...เธอรู้ไหมว่าฉันก็เจ็บเหมือน ๆ เธอ
ฉันไม่อยากให้เธอเป็นอย่างนี้เลย...
ดูเธอจะเป็นกังวลและโทษตัวเองอย่างมากมายเมื่อทำอะไรผิดพลาด...
แต่เธอรู้ไหม....ว่าคนที่ไม่เคยทำความผิด..ก็คือคนที่ไม่เคยทำอะไรเลย...
ไม่ใช่ว่าฉันอยากจะให้เธอเป็นคนไม่ใส่ใจและละเลยในความผิดพลาด...
แต่ฉันแค่เพียงอยากให้เธอมองว่ามันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้กับทุกคน
ไม่มีใครไม่เคยทำผิด...
หรือที่เธอเศร้าจะเป็นเพราะว่าเธอคิดถึงเจ้าหญิงของเธอ...
เจ้าหญิงคนที่ทำหัวใจของเธอหายไป...
ก็อย่างที่ฉันเคยบอกเธอเอาไว้....
เธอเป็นคนดี...และอ่อนโยน...
สักวันสิ่งเหล่านี้...มันจะทำให้เธอสามารถเอาชนะใจของเจ้าหญิง...
ขอเพียงแค่เธออดทน...และรอเวลาให้เป็นเครื่องพิสูจน์เท่านั้น...
ฉันแน่ใจว่าถ้าเจ้าหญิงได้มีโอกาสอยู่ใกล้ ๆ กับเธอ...เหมือนอย่างฉัน
ด้วยความดีของเธอ...เจ้าหญิงก็คงจะรักเธอได้ไม่ยากเท่าไหร่นัก...
คงมีสักวัน....อืมม......คงจะมีสักวัน....
จะยังคงอยู่ตรงนี้...เพื่อเธอเสมอ...
จาก...หงส์น้อย
^









ปล. ทุกครั้งที่ฝนตก...ฉันจะรู้สึกไม่สบายใจ....เพราะฉันเป็นห่วงเธอ..
^





หมายเหตุ: 1. กลับไปอ่าน จดหมายจากหงส์น้อย (ฉบับที่ 1)
2. กลับไปอ่าน เจ้าชายกับหงส์น้อย
^






ทำได้ไงเนี่ย