2006/Mar/13

วันนี้คิดชื่อ เอนทรี่ ยากที่สุดอย่างที่ไม่ เคยเป็นมา ก่อนค่ะ...

ทั้งๆ ที่ทุกครั้งก่อนจะเขียนเรื่องราว ก็มักจะต้องมีชื่อ เอนทรี่เอาไว้แล้วอยู่ในหัวเสมอ

แต่ตอนนี้....ทุกสิ่งว่าง เปล่า...

เขียนไม่ออกไปเสียเฉยๆ ทั้งๆ ที่ ยังมีเรื่องอะไรอีกมาก มายที่ยังอยากจะเขียน

ยังมีเรื่องราวอีกมากมายที่อยากจะเล่า.... แต่ตอนนี้ไม่รู้จะบอกยังไงค่ะ

พูดได้แต่เพียงว่ารู้สึกดีกับที่นี่ มากมายเหลือเกิน...จนไม่อยากที่จะทำแบบนี้....

การที่ใครซักคนจะมาอยู่ตรงจุดนี้ได้...

คงไม่ใช่ แค่ระยะทางที่มันเพิ่มขึ้นมาจากการเดินในแต่ละก้าวเท่านั้น

^

^

แต่มันยังรวมถึงความรู้สึกของหัวใจ ที่ค่อยๆ ก่อร่างสร้างเยื่อก่อใยจนปกคลุมหมดใจ

จากที่เคยมีแค่ผนัง บางๆ ให้กลับหนาและเต็มเปี่ยม...ขนาดนี้ได้

แม้ว่าพื้นที่แต่ละ ส่วนยังคงมีที่ว่างเหลือเพียงพอที่จะเติมให้มันเต็มได้มากกว่าที่เห็น

แต่ในเมื่อเราเดินมาจนสุดทางที่ไม่มีทางข้างหน้าให้เดินได้อีกต่อ ไป

อีกทั้งชีวิตและความรู้สึกของคน...มันก็ไม่สามารถที่จะย้อน กลับถอยหลัง

เพื่อลบร่องรอยที่เคยถูกจารึกลงไปแล้วให้เหมือน กับในวันแรก ณ จุดเริ่มต้นได้

ดังนั้นวันนี้...ก็คงจะไม่มีสิ่งใดที่ จะดีมากไปกว่าการ "หยุดนิ่ง"

รอเวลาให้เข้มแข็ง และมีแรงพอที่จะก้าวกระโดดออกไปข้างทาง...

ขอบคุณทุกๆ คนจริงๆ ที่ถึงแม้จะไม่เคยเกี่ยวพันหรือรู้จักกันมาก่อน

ก็ยังมีน้ำใจและสิ่งดีๆ มอบให้กันอยู่เสมอ...

พวกคุณหลายคน ทำให้ดิฉันรู้สึกว่าถึงแม้ในตอนที่มองไม่เห็น ใคร

แต่พวกคุณทุกๆ คนก็ยังจะอยู่ตรงนี้....อยู่ที่นี่...เพื่อกันและกันเสมอ....

ขอบคุณมากๆ ค่ะ...

และเป็นเกียรติ อย่างสูงจริงๆ ถ้าดิฉันได้ไปอยู่ใน ลิสต์ Favorite ของ ใคร

ไม่อยากจะพูดแบบนี้เลยแต่คงต้องบอกว่า...ต่อไปนี้คุณ สามารถที่ลบออกได้ค่ะ

เพราะคงยังมีเพื่อนใหม่ๆ อีกมากมายรอ ที่จะได้รับเกียรติใช้เนื้อที่ตรงนั้น ในบ้านคุณอยู่

ส่วนสำหรับตัว เองแล้วจะพยายามหมั่นแวะไปเยี่ยม

จะพยายามแวะไปทักทาย ทุกคนที่เก็บไว้อยู่ในลิสต์ของตัวเองเสมอ...

(ลิสต์ยาวไม่แพ้ ของ คุณหัวใจเดินทางเหมือนกันค่ะ)

อยากจะเอ่ยชื่อเสียจริงๆ....อยากจะกล่าวขอบคุณเป็นรายบุคคล...

เพราะทุกคนสำคัญทั้งนั้น แต่ก็คงทำไม่ได้.....ขอโทษนะคะ....

และสำหรับใครที่ไม่ได้มีรายชื่อในลิสต์ แต่ได้มี โอกาสหลงเข้ามาเจอเอนทรี่นี้เข้าละก็

สวัสดีค่ะ...ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ..และลาก่อน ค่ะ...ถ้ามี โอกาสจะกลับไปเยี่ยมเยียนนะคะ

ช่วงนี้สุขภาพไม่ ค่อยดีเท่าไหร่..พยายามจะไม่นอนดึกมาก

แต่จะหาเวลาไปเยี่ยม แน่นอนค่ะ..

ท้าย สุดขอขอบคุณ Exteen ชุมชนแห่งนี้ที่มอบเนื้อที่อันแสนอบอุ่นและสุขสบาย

ให้ได้พัก พิงขอบคุณเพื่อนบ้านที่น่ารักซึ่งช่วยแลกเปลี่ยนประสบการณ์ความคิดเห็น

และแนะนำสิ่งดี ๆ... เป็นกำลังใจให้กันเสมอ

ขอบคุณไดฮับ(diaryhub) ไดอารี่ออนไลน์เล่มแรกในชีวิต

ที่เคยให้ที่พักพิงจนถึงวาระสุดท้ายที่ปิดตัวลงซึ่งเป็นโอกาสที่ทำให้ได้มาที่นี่

และที่จะลืมไป ไม่ได้เลย..

ต้องขอขอบคุณ "คุณ" ที่แนะนำให้ฉันได้รู้จักการเขียนไดอารี่...

รวมถึงตลอดเวลาที่ ผ่านมาถึง 3 ปี "ขอบใจ จริงๆ"

ปล. คุณอ๋ำจัง (Hope Or Pain) ไม่รู้คุณจะกลับมาเมื่อไหร่เพื่อนหงส์ขอฝากลาคุณไว้ตรงนี้นะคะ
^
^

ขอบใจ จริง ๆ

อยากขอบใจสักครั้งหนึ่ง ถึงคนที่เคยซึ้งใจ

สุดท้าย ก็จากกันไป และเหลือทิ้งไว้เพียงแค่ความทรงจำ

อยากขอบใจที่สอนให้ ฝันและใฝ่จนชื่นฉ่ำ

และสอนให้เจ็บให้ช้ำ ให้จำบทเรียน ที่แพงเหลือหลาย

*ถ้าหากครั้งนี้ ไม่มี เธอลวงหลอก ไว้

ฉันนี้คงงมงาย เห็นรักดีเกินไปไม่มีวันจะรู้

ฉันเจ็บครั้งนี้ ฉันมีเธอเป็นดั่งครู

สอนฉันให้เข้าใจ รักร้าวเป็นเช่นไร ขอบใจจริงจริง

( ซ้ำทั้งหมด )

ฉันแพ้จนเข้าใจ รักร้าวเป็นเช่นไร ขอบใจจริง จริง


อ้าววว ทำไมผมเข้ามาอ่านเป็นเรื่องสุดท้ายพอดีเลยอ่ะ
#104 by เจ้าชายน้อย At 2007-02-05 08:15,
อ่านหมดแล้วครับ ตั้งแต่ เจ้าชายกับหงษ์น้อย ถึง หน้าสุดท้ายของสมุดบันทึก (ขอบใจจริงๆ) ขอตัวไปนอนก่อนดีกว่า ง่วงแล้ว
#103 by LiFe Room At 2007-01-09 02:47,
เข้ามาเยี่ยมนะครับ พึ่งรู้เหมือนกันว่า blog นี้ เป็นบ้านหลังเก่า ของคุณหงส์ฟ้า

ขออนุญาติอ่านที่คุณหงส์ฟ้าเขียน ทั้งหมด เลยก็แล้วกัน
อาจจะต้องใช้เวลานาน (แต่พอดีเรามีเวลา 555 )

ก็คงต้องทยอยอ่านไปเรื่อยๆ
แล้วจะแวะมาเยี่ยมอีกนะครับ
#102 by LiFe Room At 2007-01-09 01:18,



คิดถึงบ้านหลังนี้ของพี่สาวจังค่ะ
ยังอ่านไม่ครบทุกเอนทรีเลยค่ะ สงสัยต้องแอบมานอนอ่านในนี้บ้างดีกว่า ไม่มีใครรู้ชิมิค่ะ...
#101 by At 2006-11-24 01:22,
เป็นคนที่ 100 อิ อิ
#100 by Winnie The Pat At 2006-10-23 22:02,
#99 by เส้นขอบฟ้า At 2006-09-15 15:33,
สวัสดีครับ แวะเข้ามาดูบรรยากาศเก่าๆในบลอคนี้น่ะครับ เอนทรีนี้จำได้ดีเลยล่ะครับ
#98 by ravender At 2006-07-03 20:49,
รักษาสุขภาพครับ

รักตัวเองมากๆด้วย

ขอให้สบายใจ


มีความสุข

ชีวิตแสนสั้นครับ...

สุขไว้เท่าที่สุขได้

เพิ่ง 30 เองเหรอครับ
#97 by Soup At 2006-04-07 00:32,
หวัดดีค่ะพี่ วันนี้เป็นไงบ้าง
สบายดีไหม
#96 by Winnie Girl At 2006-04-05 10:33,
ทำไมลาจากกันไปง่ายๆ ยังงี้ล่ะค่ะ

ไม่อยากให้ไปเลยจริงๆ ค่ะ แต่ถ้าต้องการหรือมีความจำเป็นก้อไม่เป็นไรนะค่ะ

ทุกคนมีเหตุผลของตัวเอง ทุกการกระทำมีเหตุผลในตัวของมัน

เข้าใจและขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้เราได้รู้จักกัน

สายสัมพันธ์นี้จะมั่นคงและยืนยาวตลอดไปแน่นอนค่ะ....
#95 by ~ NANEEN ~ At 2006-04-02 02:49,
เพิ่งได้เข้ามาเยี่ยม... เป็นอะไรรึเปล่าอ่ะคะ.. อ่านแล้วเศร้าจัง เป็นห่วงนะคะ.. เดี๋ยวขอคุยกันทาง msn ดีกว่า.. กะลัง online เลย
#94 by kitty At 2006-03-27 17:29,
อ่านแล้วเคยรู้สึกแบบนี้เหมือนกันเลยค่ะ แต่จนแล้วจนรอด ก็เขียน blog ที่นี่มาปีกว่า ๆ แล้ว

มาเขียนด้วยกันต่อไปนะคะ คุณหงส์ฟ้า
#93 by ::: Buddy in da Field ::: At 2006-03-21 06:06,
สวัสดีครับ คุณหงส์ฟ้่า
ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน ก็ขอให้รับรู้ไว้เถิด ว่า คุณจะคงอยู่ในใจของพวกเราอยู่เสมอเลย
ขออวยพรให้ไปดี พบเจอสิ่งที่คุณต้องการเร็วๆวันนะครับ
ผมจะอธิฐานให้ทุกวัน
Take care u+rself ,right?
#92 by thE pAt